Καλοκαίρι στο Γουέτσεστερ

Posted by on Οκτ 20, 2017 in Blogposts, Books, Writing | No Comments

Απόσπασμα απο το νέο βιβλίου του Ηλία Κουλουκουντή «Απρόσιτες Ακτές – Η ζωή σε μια Ελληνική Εφοπλιστική Οικογένεια»

Μέρος πρώτο – Πρώτο Πέρασμα Παιδικά χρόνια – 5.

Φωτογραφία απο το προσωπικό αρχείο του Ηλία Κουλουκουντή

Το πρώτο καλοκαίρι μετά την αναχώρηση της Μις Πρού, έτρεχα ανάμεσα στις καμπίνες των ανδρών πηγαίνοντας προς την πισίνα με τα γυμνά μου πόδια να χτυπάνε στις σανίδες και να τσιμπιούνται από τις ακίδες. Τί με πείραζε όμως; Η Μις Πρου είχε φύγει και εγώ προσπαθούσα να κάνω τη ζωή μου να πάει μπρος. «Ηλία, Ηλία», άκουσα μια φωνή. Γύρισα και είδα τον κύριο Μενικέτι, φίλο και μόνιμο σύντροφο του Τατά, καθισμένο στην καμπίνα του με την πόρτα ανοιχτή.

Φορούσε το αραχνοΰφαντο μεταξωτό του σώβρακο και στερέωνε τις κάλτσες του με καλτσοδέτες. Σταμάτησα και τον κοίταζα άναυδος και τώρα ήταν η σειρά του να αισθανθεί αμηχανία. «Πώς σου φαίνεται το ιδιωτικό μου ντους;». Ήταν το μόνο που βρήκε να πει. Υπήρχε ένα ντους πλάι στην καμπίνα του κυρίου Μενικέτι. Ήταν ξεχωριστό από τα άλλα, όμως μπορούσε να το χρησιμοποιήσει όποιος ήθελε. Τι χαζός να προσποιείται ότι το ντους ήταν ιδιωτικό. Ποιον ενδιέφερε άλλωστε αν ήταν ιδιωτικό ή όχι; Ήμουν μόνος και ελεύθερος και με είχε σταματήσει για να μου πει αυτή την ανοησία. Έκανα μια βόλτα γύρω από τον μπλε πάγκο που ήταν στον ήλιο με μια στοίβα από καθαρές άσπρες πετσέτες που έγραφαν Γουέτσεστερ στη μέση. Οι καμπίνες ήταν ανοιχτές από πάνω, ο ήλιος έπεφτε κατακόρυφα στο σανιδένιο πάτωμα και τα πόδια μου καίγονταν. Άρχισα να ρίχνω το βάρος μου μια στο ένα πόδι και μια στο άλλο για να μην καταλάβει ότι πονούσα. Εκείνη τη στιγμή ευχαρίστως και σε αναμμένα κάρβουνα να πατούσα αν ήταν να του δώσω την απάντηση που του άξιζε. «Το ιδιωτικό σου ντους με αηδιάζει», είπα. Λίγες μέρες μετά ο πατέρας μου με πληροφόρησε ότι λόγω της συμπεριφοράς μου προς τον κύριο Μενικέτι, μου απαγόρευε να φάω καρπούζι ή μακαρόνια για τρεις εβδομάδες κι ότι για το ίδιο διάστημα θα επέστρεφα στις γυναικείες καμπίνες. Δεν έφερα αντίρρηση. Η Μις Πρου, η μοναδική μου σύμμαχος είχε φύγει και δεν υπήρχε κανείς να με υπερασπιστεί. Τα τρία σκέλη της τιμωρίας είχαν σκοπό να πονέσουν εξίσου αλλά αυτό που έτσουξε πιο πολύ ήταν η επιστροφή στις γυναικείες καμπίνες. Ο κόσμος των γονιών μου ήταν ένας κόσμος ανδρικός. Μπορούσες να είσαι μέρος αυτού στον βαθμό που θα φερόσουν σαν άντρας. Τώρα έπρεπε να γυρίσω στις γυναίκες.

 

Το βιβλίο «Απρόσιτες Ακτές – Η ζωή σε μια Ελληνική Εφοπλιστική Οικογένεια» κυκλοφορεί απο τις 17 Οκτωβρίου του 2017 σε όλα τα βιβλιοπωλεία απο τις εκδόσεις Ποταμός.