Τα πρώτα μου χρόνια στη Σύρο

Posted by on Δεκ 13, 2016 in Blogposts, Books | No Comments

Απόσπασμα απο το νέο βιβλίου του Ηλία Κουλουκουντή «Απρόσιτες Ακτές – Ενηλικίωση σε μια Ελληνική Εφοπλιστική Οικογένεια»
Μέρος πρώτο – Πρώτο Πέρασμα, Κεφάλαιο 2

Γεννήθηκα στο Λονδίνο αλλά η πρώτη γλώσσα που μίλησα ήταν τα ελληνικά. Ήμουν λιγότερο από ενάμιση χρονών όταν η μητέρα μου με πήγε στην πατρίδα της, τη Σύρο, όπου ζήσαμε με τον πατέρα της στη βίλα που είχε χτίσει στους λόφους έξω από την Ερμούπολη, ενώ ο δικός μου πατέρας έμεινε στο Λονδίνο.
Η επίσημη δικαιολογία για το ταξίδι ήταν ότι η μητέρα μου ήθελε να με δείξει στον πατέρα της αλλά η επίσκεψη κράτησε σχεδόν δύο χρόνια.
Ο πατέρας μου πρέπει να μας επισκεπτόταν εκείνο τον καιρό, αλλά όχι για πολύ. Έπρεπε να αποδειχθεί ικανός στην νέα σταδιοδρομία του στην οικογενειακή επιχείρηση αφού δεν είχε κατορθώσει να εκπληρώσει την επιθυμία του πατέρα του να γίνει γιατρός. Ένας μεγαλύτερος αδελφός του, ο Νίκος, ήθελε να γίνει εκείνος γιατρός αλλά αυτό δεν ταίριαζε με το γενικό πρόγραμμα του καπετάνιου.
‘Νίκο, εσύ θα γίνεις καπετάνιος’ δήλωσε. ‘Γιατρός θα γίνει ο Μιχάλης’.
Ο πατέρας μου αισθάνθηκε υποχρεωμένος να τιμήσει τη επιθυμία του πατέρα του και όταν αποδείχτηκε ότι δεν μπορούσε οι ενοχές θα τον έτρωγαν για όλη του τη ζωή.
Στη Σύρο, μέσα σ’ αυτό το ευρύχωρο σπιτικό, υπό την αποκλειστική προσοχή της μητέρας μου, του παππού μου και μιας ομάδας από ανύπαντρες θείες, καβαλούσα ένα σκαμνί στην αυλή και έλεγα ότι ταξιδεύω με το τρένο. Για πού άραγε;
‘ Πάω στο Λονδίνο να δω τον μπαμπά μου’ απαντούσα στα ελληνικά με τη βαριά προφορά του λιμανιού. Προφανώς μου είχε λείψει η παρουσία του.

Ο Ηλίας Κουλουκουντής με τη μητέρα του [φωτογραφείο απο το προσωπικό του αρχείο]

Ο Ηλίας Κουλουκουντής με τη μητέρα του [φωτογραφείο απο το προσωπικό του αρχείο]


Στο Λονδίνο, καθώς πλησίαζε ο πόλεμος, ο πατέρας μου και τα αδέλφια του έριξαν κλήρο για το ποιος θα διασχίσει τον Ατλαντικό για να ανοίξει γραφείο στην Αμερική. Ο πατέρας μου έχασε και έτσι ετοιμάστηκε για τη Νέα Υόρκη.
[…]
Ο νονός μου ο Καπετάν Ρεθύμνης, μια ψηλή φιγούρα με ρεπούμπλικα ο οποίος αργότερα εμφανίστηκε στους παιδικούς εφιάλτες μου σαν λύκος, έφτασε από τη Νέα Υόρκη για να μας μαζέψει. Αποβιβάστηκε στη Σύρο και διέταξε τη μητέρα μου να φτιάξει τις βαλίτσες της – είχε βγάλει εισιτήρια για το επόμενο ταξίδι του Rex, ένα ιταλικό υπερωκεάνιο που έφευγε από τον Πειραιά για τη Νέα Υόρκη. Η Γερμανοί πλησίαζαν και αν δεν ξεκινούσαμε αμέσως υπήρχε περίπτωση να αποκλειστούμε.
Στο μεταξύ ο πατέρας μου περίμενε στο ξενοδοχείο Ritz Tower μέχρι η μητέρα μου να αποδεχθεί τη ζωή που της προσέφερε – όπως αποδείχτηκε, μια ζωή διαρκούς εξορίας.
Απορροφημένη ως την τελευταία στιγμή στους εύφορους κήπους, η μητέρα μου αποκόπηκε τελικά από το χρυσαφένιο φως και προσγειώθηκε στις σκιές του Γκόθαμ. Αυτή η εικόνα έγινε ο προσωπικός της μύθος – η ιστορία της Περσεφόνης και του Άδη, θεού του Κάτω Κόσμου.

Το βιβλίο «Απρόσιτες Ακτές – Ενηλικίωση σε μια Ελληνική Εφοπλιστική Οικογένεια» θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο του 2017 απο τις εκδόσεις Ποταμός.