Ο νονός μου κι εγώ

Posted by on Σεπ 29, 2016 in Blogposts, Books | No Comments

Απόσπασμα απο το νέο βιβλίου του Ηλία Κουλουκουντή «Απρόσιτες Ακτές – Η ζωή μου σε μια Ελληνική Εφοπλιστική Οικογένεια»

Μέρος πρώτο – Παιδικά Χρόνια, Κεφάλαιο 4

[…]

Και ετσι, η μητέρα μου εγκατέλειψε τον ήλιο και τη θάλασσα, το περιβόλι με τις πορτοκαλιες και τις λεμονιές που έριχναν την προστατευτική τους σκιά πάνω στα παιδικά της χρόνια, και όλους τους ανθρώπους που γνώριζε μεχρι τοτε (εκτός από την αδελφή της και τον Καπετάν Ρεθύμνη) και έφτασε στην Αγγλία, όπου ο ήλιος δεν έλαμπε, οι άνθρωποι δεν έλεγαν αυτό που εννοούσαν και ηταν άγευστο το φαϊ.
Στην οικογένεια του άνδρα της κυριαρχουσαν δυο άσχημες δίδυμες— η ζήλια και ο φθονος. Μια φορά που το νέο ζευγάρι είχε καλέσει τους συγγενείς για τσάι στο καινούργο τους διαμέρισμα στο South Lodge, ο Καπετάν Ρεθύμνης με έσφιγγε σαν ανήμπορο μωρό στην αγκαλιά του και έτριβε το τραχύ μουστάκι του πάνω στο πρόσωπο μου όπως συνήθως.   Εκείνη τη στιγμή ο θείος Γιώργης, μεγαλύτερος αδελφός του πατέρα μου έκανε ενα μοιραίο σχόλιο — ‘βλέπω ότι χαίρεσαι τον κληρονόμο σου’, είπε.

Ο μικρός Ηλίας και ο καπετάν Ρεθύμνης στο Central Park της Νέας Υόρκης [φωτογραφία απο το προσωπικό αρχείο του Η. Κουλουκουντή]

Ο μικρός Ηλίας και ο καπετάν Ρεθύμνης στο Central Park της Νέας Υόρκης [φωτογραφία απο το προσωπικό αρχείο του Η. Κουλουκουντή]

Ο θείος Γιώργης, που ήταν μεγάλο πειραχτήρι, αναφερόταν στο γεγονός ότι παρολο που ο Καπετάν Ρεθύμνης δεν είχε παιδιά, εγώ, ο βαφτισιμιός του και γιός της αγαπημένης του ανιψιάς Νίτσας, θα μπορούσα καλλιστα να είμαι υποψήφιος. Το πραγματικό νόημα του πειράγματος ήταν ότι η παρατήρηση έγινε μπροστά στην αδελφή της γυναίκας του Καπετάν Ρεθύμνη, την Μαρία Χαδούλη η οποία είχε αναθρέψει το γιο της τον Πάνη Χαδούλη ενθαρρύνοντας τον πάντοτε να έχει μεγάλες προσδοκίες από τον Καπετάνιο.
 Λίγο αργότερα, η κυρία Χαδούλη παραπονέθηκε δημοσιά ότι είχε κανονίσει με την μητέρα μου να συναντηθούν για τσάι στου Fortnum and Mason αλλά η μητέρα μου την έστησε και δεν εμφανίστηκε καν. Η μητέρα μου ξαφνιάστηκε και ειπε ότι τέτοια συμφωνία δεν είχε γίνει ποτέ αλλά ο πατέρας μου που πάντοτε επηρεαζόταν από την οικογένεια του αντέδρασε –  ‘Και πως της ήρθε αυτή η ιδέα, είπε– ‘την ονειρεύτηκε;’

Λίγο αργότερα, η μητέρα μου με πήρε και φύγαμε για τη Σύρο.

Το βιβλίο «Απρόσιτες Ακτές – Ενηλικίωση σε μια Ελληνική Εφοπλιστική Οικογένεια» θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο του 2017 απο τις εκδόσεις Ποταμός.